1988

1987<<< 1988 >>>1989

1 stycznia - Rozpoczął działalność Rzecznik Praw Obywatelskich prof. Ewa Łętowska.

1 stycznia - Rząd zapowiedział od 1 lutego drastyczną podwyżkę cen.

11 stycznia - Sąd Wojewódzki w Krakowie odrzucił wniosek Komitetu Założycielskiego NSZZ "S" w HiL o rejestrację.

13 stycznia - W Krakowie manifestacja kilkunastu osób z WiN domagających się przerwania interwencji radzieckiej w Afganistanie.

28 stycznia - W Krakowie zmarł radca prawny Walerian Gołuński - jeden z doradców Małopolskiej "Solidarności" od 1980 r.

1 lutego - Do sądu wpłynął wniosek o rejestrację KZ NSZZ "S" Akademii Medycznej i Państwowego Szpitala Klinicznego.

2 lutego - Komunikat RKS w związku z zapowiedzianą podwyżką cen: W związku z wprowadzonymi od 1 lutego 1988 r. drastycznymi podwyżkami cen stwierdzamy, co następuje:

  1. Obecna podwyżka cen artykułów pierwszej potrzeby zadaje kłam deklaracjom władz partyjno-państwowych składanych w 1982 r., kiedy to 300% podwyżkę cen uzasadniano koniecznością zreformowania gospodarki PRL i obiecywano, iż w ciągu 3 lat kraj zostanie wyprowadzony z kryzysu. Wówczas to wprowadzenie stanu wojennego tłumaczono jako konieczną osłonę dla tejże reformy. Z podobną argumentacją spotkaliśmy się przy kolejnych podwyżkach cen.
  2. Komunikat w sprawie obecnej podwyżki cen w sposób celowy wprowadza społeczeństwo w błąd, ukrywając faktyczną skalę wzrostu kosztów utrzymania. Wymienia on bowiem ceny urzędowe niektórych tylko towarów, zupełnie pomijając szacunkowe choćby obliczenia wzrostu wszystkich pozostałych cen. Wzrost ten jest nieunikniony, gdyż drastycznie podwyższono ceny węgla, energii elektrycznej, gazu, benzyny i ropy naftowej, co znacznie zwiększa koszty produkcji i transportu.
  3. Podstawowym skutkiem obecnej podwyżki cen będzie dramatyczne obniżenie poziomu życia społeczeństwa, zwłaszcza grup zawodowych najniżej uposażonych. Rekompensaty w ustalonej kwocie nie złagodzą skutków wzrostu kosztów utrzymania. Ma tego świadomość władza, która godzi się na 100% podwyższanie rekompensat dla tych załóg, które podjęły strajk lub inne formy nacisku w pierwszych dniach po ogłoszeniu podwyżki cen np. "Ursus", zakłady skórzane w Łodzi.
  4. Konsekwencją tak przeprowadzonej podwyżki cen będzie również pogłębienie się różnic w dochodach społeczeństwa, nie motywowanych wartością pracy, co jest sprzeczne z podstawowymi zasadami ekonomii. Oznacza to dewaluację wartości pracy i pociąga za sobą antagonizowanie grup społecznych. Wynagrodzenie uzyskiwane w ustawowym czasie pracy nie zapewni utrzymania na godziwym poziomie rodzin poprzez pracę dodatkową, a więc kosztem zdrowia, czasu dla rodziny i jakości pracy. Tym sposobem wyzysk pracy przedstawia się jako dobrodziejstwo, jako szansę na lepsze życie. Podwyżki te zepchną w sferę nędzy kilkumilionową grupę ludzi zupełnie bezbronnych, w tym przede wszystkim emerytów. Zatem jej skutki są groźne zarówno ekonomicznie jak społecznie i moralnie.
  5. Tak przeprowadzona podwyżka cen przekreśla szansę na nieodzowną dla Polski reformę gospodarczą. Reforma gospodarcza musi bowiem wiązać się z reformami politycznymi i społecznymi, prowadzącymi do ograniczenia władzy znajdującej się w rękach nomenklatury. Władze PRL pragną ten monopol utrzymać za każdą cenę poziomu życia społeczeństwa i jego praw politycznych.
  6. Żądania rewindykacyjne załóg - w swej istocie słuszne - tylko na krótko zapobiegają negatywnym skutkom podwyżek, łagodząc rozmiary ubożenia. Nie zapobiegają jednak wszystkim wskazanym przez nas konsekwencjom podwyżek cen. Musimy więc domagać się przede wszystkim:
    • reform ekonomicznych przywracających normalne funkcjonowanie mechanizmów rynkowych i likwidujących nomenklaturę,
    • reform polityczno-społecznych, a więc przywrócenia swobód demokratycznych oraz pluralizmu w życiu publicznym.

    Jest to jedyna droga wyjścia z tragicznej sytuacji naszego kraju.

  7. NSZZ "Solidarność" wielokrotnie przedstawiała program reform ekonomicznych i społecznych, zarówno przed 13 grudnia 1981 jak i po wprowadzeniu stanu wojennego. W kwietniu 1987 roku ogłoszone zostało "Stanowisko NSZZ "Solidarność" w sprawie sytuacji i kierunków przebudowy gospodarki polskiej". Władze z uporem ignorują społeczne programy reform pogrążając gospodarkę w coraz większym chaosie. Obowiązkiem nas wszystkich jest wywieranie presji na władze w celu zmuszenia do poważnego traktowania postulatów społecznych. Prowadzi do tego:
    • domaganie się równouprawnienia wszystkich sektorów gospodarczych, w tym zwłaszcza stworzenia rodzinnym gospodarstwom rolnym niezbędnych warunków rozwoju oraz przywrócenia autentycznego charakteru ruchowi spółdzielczemu,
    • ujawnienia nieracjonalnych decyzji gospodarczych w zakładach pracy, zwłaszcza zaś dotyczących wykorzystania czasu pracy oraz wyceny jej wartości, a także nadmiernego podwyższania cen rynkowych produktu przez narzucone na nie podatki, dotychczas uzasadniane koniecznością dotowania artykułów pierwszej potrzeby,
    • demaskowanie i zwalczanie pozorowania reform polityczno-gospodarczych, którego ostatnim przykładem jest projekt ordynacji wyborczej do rad narodowych, w istocie sankcjonujący "stary porządek" przy rozgłosie nadawanym połowicznym zmianom,
    • domaganie się prawa do jawnej działalności NSZZ "Solidarność" przez powoływanie w zakładach pracy komitetów założycielskich.

3 lutego - W Nowej Hucie odbył się pogrzeb Janusza Bielika, byłego pracownika HiL. W dniu 30 września 1982 r. podczas manifestacji w Nowej Hucie został trafiony granatem z gazem łzawiącym wystrzelonym z samochodu pancernego ZOMO, w wyniku czego stracił oko i zapadł na padaczkę. Mimo wielomiesięcznej kuracji w szpitalu pozostał kaleką i otrzymał rentę.

12 lutego - Sąd Wojewódzki w Krakowie odrzucił wniosek Komitetu Założycielskiego NSZZ "S" w Akademii Medycznej i Państwowym Szpitalu Klinicznym w Krakowie o rejestrację.

12 lutego - Student piątego roku medycyny AM w Krakowie Mieczysław Pyzio został skreślony z listy studentów z powodu niespełnienia wymogów studenckich. M. Pyzio odmówił złożenia przysięgi wojskowej podczas szkolenia wojskowego. Przed ukończeniem studiów zażądano od niego zdania egzaminu ze szkolenia wojskowego. Zamiast egzaminu próbowano go zmusić do podpisania przysięgi wojskowej, wobec braku zgody M. Pyzio egzamin nie odbył się.

17 lutego - W Krakowie ok. 1,5 tys. studentów demonstrowało domagając się ponownej legalizacji NZS.

18 lutego - W trakcie kazania wygłoszonego podczas mszy św. w Juszczynie ks. Adolf Chojnacki poinformował o otrzymaniu listu od Kazimierza Sulki, inspektora SB w WUSB w Bielsku-Białej, przebywającego w areszcie w Katowicach. W liście K. Sulka poinformował o planach i zadaniach, jakie przed nim stawiano, w celu wyeliminowania ks. Chojnackiego. K. Sulka zwolnił się z pracy 30 listopada 1986 r.

19 - 20 lutego - Chcąc zapobiec posiedzeniu KKW NSZZ "S", milicja aresztowała wielu działaczy Związku. W Krakowie zatrzymany został Stefan Jurczak.

25 lutego - Komitety Założycielskie NSZZ "S" pracowników Akademii Medycznej oraz Państwowego Szpitala Klinicznego w Krakowie wystąpiły do Sejmu PRL o powołanie Komisji do zbadania potrzeby zmiany ustawy o związkach zawodowych, w związku z odrzuceniem przez Sąd Wojewódzki w Krakowie wniosku o rejestrację Związku. W piśmie zwrócono uwagę, że w krótkim okresie do "S" przystąpiło 334 profesorów, ordynatorów, kierowników klinik, lekarzy i personelu pomocniczego. Pod względem prawnym opiekę nad Komitetem Założycielskim sprawował Andrzej Rozmarynowicz. Pod pismem podpisali się: Bogdan Barbaro, Janina Bartkowska, Zbigniew Chłap, Jan Ciećkiewicz, Janusz Kutyba, Stefan Mazurek, Zofia Michalska, Rafał Niżankowski, Bożena Piastucka, Marek Poźniczek, Andrzej Szczeklik i Barbara Śliwczyńska.

28 lutego - W Juszczynie zostali zatrzymani przez MO i przewiezieni do RUSW w Suchej Beskidzkiej: Tomasz Gugała, Władysław Krzek, Jadwiga Salij, Zygmunt Łenyk, Jolanta Szywała i Anna Michałowska. Wszyscy jechali na mszę św. odprawianą przez ks. Adolfa Chojnackiego. MO obstawiła drogi dojazdowe do kościoła, zmusiła również dróżnika kolejowego do opuszczenia szlabanu, celem uniemożliwienia dojazdu na nabożeństwo. Zatrzymani złożyli pozew do Sądu Wojewódzkiego w Bielsku-Białej - ostatecznie 9 stycznia 1989 r. sąd nakazał WUSW przeproszenie poszkodowanych i pokrycie kosztów sądowych.

29 lutego - KKW wydała Apel do międzynarodowej opinii publicznej, w którym zwróciła się z prośbą o pomoc w uwolnieniu 11 więźniów politycznych oraz 11 więźniów skazanych za odmowę pełnienia służby wojskowej. Na podanej liście znaleźli się m.in Kazimierz Krauze i Leszek Klepacki (Kraków).

3 marca - Nagrody Kulturalne "Solidarności" za rok 1987 otrzymali m.in Jerzy Bereś za twórczość rzeźbiarską, Jan Józef Szczepański za książkę Kadencja oraz Wisława Szymborska za tom poezji Ludzie na moście.

5 marca - Sąd Wojewódzki w Krakowie odmówił wpisu do rejestru Komitetowi Założycielskiemu NSZZ "S" Kombinatu Metalurgicznego HiL - Zakładowi Przetwórstwa Hutniczego w Bochni.

8 marca - W Krakowie - podobnie jak i w innych miastach - odbyła się demonstracja w rocznicę wydarzeń 1968 r. W Krakowie doszło do brutalnej interwencji milicji. Zatrzymano 40 osób.

8 marca - Komisja Dyscyplinarna ds. studenckich UJ pod przewodnictwem doc. dr. hab. Jana Jerschiny uznała studentów: A. Durkacza, R. Kmitę, D. Starczewskiego, A. Jarosza, M. Kurzyńca, E. Piwowarską, R. Hugeta, D. Rupińskiego, M. Klepacza i J. Rojka za niewinnych. WUSW w Krakowie zarzucał studentom, że biorąc udział w manifestacji w 1987 r. zagrozili porządkowi społecznemu.

16 marca - Po niemal roku ukarany za udział w manifestacji na Rynku w kwietniu 1987 r. został przez kolegium w Krakowie, student PAT - Dariusz Pęski.

18 marca - Kolegium ds. Wykroczeń w Oświęcimiu ukarało grzywnami Zbigniewa Kupca, Kaziemierza Kotarbińskiego i Stanisława Skutę za wystawienie transparentu Love Solidarność podczas wizyty laureatów Nagrody Nobla w Oświęcimiu.

21 marca - W Krakowie Grupa Alternatywna zebrała się na Rynku Głównym pod hasłami: Oszczędzaj prąd - wyrzuć telewizor, Oglądaj program III oraz Urban naszym idolem - Matki Polki. Następnie grupa przeszła ul. Stradom oraz ul. Dietla nad Wisłę, do której wrzuciła przyniesiony telewizor.

23 marca - Sąd Najwyższy oddalił rewizję wyroku Sądu Wojewódzkiego w Krakowie w sprawie Agaty Michałek, uznając, że przy zatrzymaniu w dniu 2 maja 1985 naruszono jej dobra osobiste. WUSW został zmuszony do przeprosin, wpłaty 10 tys. zł na PCK oraz pokrycia kosztów sądowych.

5 kwietnia - Przed Sądem Wojewódzkim w Krakowie odbyła się rozprawa o ochronę dóbr osobistych Zbigniewa Fijaka, zatrzymanego podczas wizyty Ojca Św. w Krakowie. Sprawa za zgodą obu stron została umorzona po tym jak Wojewódzki Urząd Spraw Wewnętrznych spełnił żądania powoda: przeproszenia w Dzienniku Polskim, wpłaty 100 tys. zł na Zarząd Krakowski PCK oraz zwrotu kosztów sądowych.

7 kwietnia - Minister Sprawiedliwości sprzeciwił się wpisaniu Jana Marii Rokity na listę aplikantów adwokackich w Krakowie, mimo iż zdał egzamin z pierwszą lokatą. W uzasadnieniu podano, że nie jest on nieskazitelnego charakteru - J. M. Rokita był wcześniej 3 raz skazany przez kolegia ds. wykroczeń za udział w demonstracjach Ruchu WiP.

14 kwietnia - Przed Kolegium ds. wykroczeń odbyła się pierwsza rozprawa J. Smagowicza, F. Urbańczyka i S. Branickiego obwinionych o udział w proteście przeciw podwyżce cen. Oskarżeni jeździli po Krakowie tramwajem z rozwieszonymi transparentami i rozdawali pasażerom ulotki.

26 kwietnia - Pod pretekstem protestu wobec podwyżek cen rozpoczął się strajk w HiL. Na czele Komitetu Strajkowego stanął Andrzej Szewczuwaniec. W skład komitetu weszli również: M. Gil, J. Ciesielski, S. Handzlik, Władysław Kielan, Andrzej Czepielewski, Andrzej Skałabania, Tadeusz Szczypczyński, Bogusław Atlasiński, Maciej Mach, Kazimierz Baniak, Bogdan Wróbel, Juliusz Gąsior, Krzysztof Wróbel, Jerzy Ostałowski, Marek Szczupak, Janusz Sójka, Marek Domagała, Stanisław Bir, Henryk Krzysiak, Marek Waldon, Wiesław Mazurkiewicz i Kazimierz Fugiel. Komitet strajkowy wysunął postulaty płacowe (podwyżka o 12 tys. zł) oraz zażądał przywrócenia do pracy wyrzuconych działaczy "S" E. Nowaka, S. Handzlika, Witolda Bawolskiego i Andrzeja Ruska.

28 kwietnia - Uważamy, że strajk w kombinacie hutniczym w Krakowie jest nie tylko wyrazem konkretnych postulatów hutników nie mających od siedmiu lat wystarczających możliwości wyrażania i przekazywania swoich żądań, lecz stanowi wyraz głębokiej troski i zaniepokojenia sytuacją, w jakiej znalazł się nasz kraj. Stanowi żądanie rzeczywistych reform gospodarczych, społecznych i politycznych w Polsce. Troskę tę i niepokój w pełni podzielamy. W tym duchu przekazujemy strajkującym hutnikom wyrazy solidarności i życzenia, by protest ich przyczynił się do uzdrowienia sytuacji w kraju. - napisali w liście z wyrazami poparcia dla strajkujących hutników Jerzy Turowicz, Józefa Hennelowa, Andrzej Potocki, Maciej Kozłowski, Jan Szczepański, Krzysztof Kozłowski, Jerzy Kołątaj, Jan Rogóż, Bogumił Manor, Jacek Rakowiecki, Teresa Skoczyńska, Barbara Gązowska, Andrzej Grabowski, Maria Kasprzycka, Barbara Gąsiorowska, Anna Kulczyńska, Ewa Berberyusz, Stefan Wilkanowicz, Maria Makuch i F. Blajda.

30 kwietnia - Lech Wałęsa zaapelował do pracowników w całym kraju o solidarność z pracownikami HiL. W odpowiedzi na apel wybuchły strajki w filii Huty w Bochni, w Stoczni Gdańskiej, Hucie w Stalowej Woli oraz Ozimku.

1 maja - Niezależne obchody pierwszomajowe w Polsce przebiegały pod hasłami solidarności z Hutą im. Lenina. Kilkutysięczny pochód z kościoła na Szklanych Domach idący w stronę kombinatu został zatrzymany przez oddziały ZOMO. Niesiony obraz Matki Boskiej Częstochowskiej został "aresztowany". Podająca żywność strajkującym hutnikom 74-letnia Petronela Wróbel została pobita przez funkcjonariuszy MO i przewieziona na komisariat na os. Zgody.

1 maja - W Makowie Podhalańskim odbyły się niezależne obchody 1 maja - wzięło w nich udział ok. 1,5 tys. uczestników z transparentami (towarzyszyła im orkiestra). W oficjalnym pochodzie zorganizowanym przez władze wzięło udział ok. 100 osób.

1 maja - W Limanowej nauczyciel Marian Sopata przejechał na motorze bez tłumika przed oficjalnym pochodem pierwszomajowym. Po nieudanej próbie umieszczenia go w szpitalu dla psychicznie chorych, został brutalnie pobity przez "nieznanych" sprawców (w których rozpoznano funkcjonariuszy ORMO).

2 maja - 227 Konferencja Plenarna Episkopatu Polski wezwała władze do dialogu ze społeczeństwem oraz zaoferowała mediację Kościoła w rozmowach z robotnikami w Krakowie i Gdańsku. Mediatorami byli Halina Bortnowska, Jan Olszewski i Andrzej Stelmachowski.

2 maja - 22 osoby zostały ukarane przez kolegium ds. wykroczeń w Nowej Hucie za udział w manifestacji 1 maja. Ryszardowi Bocianowi, któremu do tej pory orzeczono grzywny na sumę ponad 200 tys zł - zajęto meble.

3 maja - Oddziały ZOMO brutalnie rozpędziły demonstrację w Krakowie kierującą się z Katedry na Wawelu w stronę Grobu Nieznanego Żołnierza.

3 maja - Lech Wałęsa i Zbigniew Romaszewski, przewodniczący Komisji Interwencji i Praworządności NSZZ "S" ustalili zasady rekompensowania strat poniesionych w wyniku represji za udział w strajku w HiL.

4 maja - Przed Collegium Novum UJ odbyła się demonstracja studentów i pracowników UJ w akcie solidarności z pracownikami Huty. W trakcie przemówienia rektora Aleksandra Koja, MO próbowała pobić studentów.

4/5 maja - Dzięki użyciu ZOMO i brygady antyterrorystycznej strajk w Hucie został spacyfikowany. Wielu jego uczestników zostało pobitych, przywódcy aresztowani. Sześciu członków komitetu otrzymało sankcje prokuratorskie, wobec 17 osób kolegia orzekły miesięczne kary aresztu. Załoga rozpoczęła strajk absencyjny. Do uruchomienia produkcji dyrekcja sprowadziła pracowników z hut Górnego Śląska i Zagłębia Dąbrowskiego. "Solidarność" utworzyła Fundusz Socjalny dla poszkodowanych hutników. Trzymiesięczną sankcję prokuratorską otrzymali Maciej Mach, Mieczysław Gil, Wiesław Mazurkiewicz, Kazimierz Fugiel, Bogdan Wróbel i Krzysztof Wróbel. Wśród pobitych znaleźli się: Bogusław Atłasiński, Jan Banda, Wiesława Chwastek, Zbigniew Dolicki, Marek Domagała, Eugeniusz Guzik, Grzegorz Jamka, Bernard Kruk, Elżbieta Krzyżostanek, Zdzisław Kwiecień, Jan Rudowski, Jerzy Smoła, Andrzej Wata i Tadeusz Zając. Rzecznik prasowy MSW Wojciech Garstka w oświadczeniu dla PAP podał: nikt nie poniósł najmniejszych obrażeń.

6 maja - Kolegium ds. wykroczeń w Nowej Hucie skazało na miesiąc aresztu: Romana Pawlika, J. Gąsiora, Edwarda Banaszkiewicza, Bogusława Atłasińskiego, Stanisława Strzępka, Stefana Małeckiego, Lecha Matyjaszkiewicza, Bogdana Kowalskiego, Janusza Purę, Władysława Zborowskiego, Józefa Muchę, Kazimierza Baniaka, Halinę Lofek, Władysława Kieliana i Adama Jędrasika. Na 14 dni aresztu zostali skazani: Tadeusz Pikulicki i Andrzej Jędrasik.

10 maja - W komunikacie Komitetu Strajkowego HiL (A. Szewczuwaniec, J. Ciesielski, A. Czepielewski, S. Handzlik, A. Krajewski, A. Skałabania, T. Szczypczyński i M. Surma) i Komisji Interwencji i Praworządności NSZZ "S" (Z. Romaszewski, Z. Fijak i J. M. Rokita) poinformowano o szczegółach pomocy dla represjonowanych za udział w strajku w HiL pracowników. Przewidziano m.in wypłatę zasiłków w wysokości pełnej pensji przez okres 6 miesięcy dla zwalnianych hutników oraz rodzin aresztowanych lub ukrywających się, wyrównywanie strat finansowych, refinansowanie grzywien oraz refinansowanie kosztów sądowych. Pomocą zajął się Wikariat Solidarności z Pokrzywdzonymi przy kościele Maksymiliana Marii Kolbego w Mistrzejowicach w składzie: Józefa Hennelowa, Maria Woźniakowska, prof. Zbigniew Chłap, Zbigniew Ferczyk, Zbigniew Fijak, ks. Kazimierz Jancarz, prof. Zygmunt Kolenda, mec. Wiktor Szczypiński. Pomoc prowadziło również Duszpasterstwo Ludzi Pracy przy Parafii Matki Boskiej Częstochowskiej na os. Szklane Domy w Nowej Hucie.

12 maja - W Krakowie przebywał minister spraw wewnętrznych gen. Czesław Kiszczak. Na jego polecenie część osób aresztowanych zwolniono. Świadczyło to dobitnie o traktowaniu prawa wyłącznie jako narzędzia represji politycznych, a nie elementu wymiaru sprawiedliwości.

14 maja - Komunikat prezydium RKS w sprawie wyborów: Ostatnie wydarzenia w Polsce jednoznacznie dowiodły, że: 1. Społeczeństwo definitywnie utraciło zaufanie do deklarowanej przez władze partyjno-państwowe woli przeprowadzenia reform ekonomicznych, w związku z czym nie może ono akceptować gwałtownego obniżenia się stopy życiowej jako niezbędnej ceny za wyprowadzenie kraju z kryzysu. Taka była przyczyna ostatniej fali strajków. 2. Partyjna nomenklatura zainteresowana jedynie utrzymaniem monopolu władzy nie jest zdolna do spełnienia nieodzownych warunków uzdrowienia funkcjonowania państwa, a w tym przede wszystkim do uznania podmiotowości narodu, do respektowania elementarnych zasad praworządności i demokracji. W imię realizacji własnych celów, a wbrew najżywotniejszym interesom Polski nadal usiłuje konflikty społeczne rozwiązywać przy użyciu brutalnej przemocy i umacniać swą kontrolę nad życiem gospodarczym i społecznym przez specjalne uprawnienia, ograniczające do minimum inicjatywę obywateli, a także bezlitośnie obnażając fasadowy charakter takich instytucji jak sejm czy rady narodowe. W tej sytuacji udział w wyborach do rad narodowych byłby wyrazem poparcia dla sprzecznej z interesami kraju polityki władz, byłby współuczestniczeniem w kłamstwie. Wzywamy członków i sympatyków "Solidarności" w naszym Regionie do powstrzymania się od udziału w tych wyborach.

16 maja - Zwolniono z aresztu sześciu działaczy KS w HiL.

17 maja - Poinformowano o utworzeniu Komitetu Organizacyjnego NSZZ "S" KM HiL powstałego z inicjatywy działaczy KRH z lat 1980 - 1981 (niepracujących już w kombinacie), członków TKRH oraz nowych członków związku. KO za główny cel stawiał sobie odbudowę struktur związkowych w zakładzie. Stąd też nie wystąpił z wnioskiem o rejestrację, a działania realizował metodą faktów dokonanych. Do września tr. przystąpiło do KO ok. 4 tys. pracowników. KO odwołał strajk absencyjny i ogłosił, że będzie dążył do realizacji wszystkich postulatów protestujących.

18 maja - Zakończył się strajk absencyjny w HiL.

Maj - Kazimierz Krauze po 2 latach i trzech miesiącach uzyskał przerwę w odbywaniu kary do 19 lutego 1989 r. Sąd Wojewódzki negatywnie zaopiniował jednak wniosek o zastosowanie prawa łaski i darowanie reszty kary.

6 czerwca - Do tego dnia dyrekcja HiL potrąciła wynagrodzenia 2 481 pracownikom kombinatu na łączną kwotę 11 196 000 zł za kwietniowe dni strajku. Całość kwoty została hutnikom zrekompensowana przez NSZZ "S".

19 czerwca - Odbyły się wybory do rad narodowych. "S" wezwała do ich bojkotu, ale nie angażowała się specjalnie w propagandę. Oficjalna frekwencja wyniosła 56%.

15 lipca - Przebywający na przerwie w odbywaniu kary Jacek Żaba został przewieziony do Aresztu Śledczego przy ul. Montelupich w Krakowie. W chwili zatrzymania J. Żaba przebywał na leczeniu szpitalnym. Przebywał w areszcie do 19 sierpnia po czym przewieziono go do Szpitala dla Nerwowo Chorych w Kobierzynie. Sąd wydał decyzję o rocznej przerwie w odbywaniu kary.

29 lipca - Pogrzeb zmarłego nagle Marka Domagały, członka Komitety Strajkowego w HiL w 1988 r. Wzięło w nim udział ok. 2 tys. osób z sztandarami i transparentami "Solidarności", KPN i NZS.

19 sierpnia - W związku z falą strajków w Polsce RKS i Komitet Organizacyjny HiL wezwały do poparcia wystąpień (żądano pluralizmu związkowego i legalizacji "S") i ogłosiły pogotowie strajkowe.

21 sierpnia - L. Wałęsa podał w Gdańsku informację, że władze zwróciły się do niego z propozycją rozpoczęcia rozmów.

23 sierpnia - Załoga HiL wydział blach karoseryjnych rozpoczęła kolejny strajk (na czele z Maciejem Machem) domagając się legalizacji "Solidarności". Strajk podjęła również walcownia zimna i inne wydziały.

25 - 27 sierpnia - W Krakowie w Mistrzejowicach odbyła się Międzynarodowa Konferencja Praw Człowieka zorganizowana przez Komisję Interwencji i Praworządności NSZZ "S" oraz Ruch "Wolność i Pokój". Wzięło w niej udział ok. 1000 osób, w tym 400 z zagranicy. Reprezentowani byli m.in. Kongres USA, Konfederacja Wolnych Związków Zawodowych, Światowa Konfederacja Pracy, związki zawodowe z wielu krajów. Konferencję zorganizowano pod hasłem: Prawa człowieka nie znają granic. Walka o nie jest sprawą nas wszystkich. Na konferencję nie mógł przyjechać Władimir Bukowski, któremu odebrano wizę.

28 sierpnia - VIII Plenum KC PZPR pozwoliło na podjęcie przez gen. Jaruzelskiego rozmów z Lechem Wałęsą.

31 sierpnia - Msza święta w rocznicę Sierpnia w Katedrze na Wawelu.

31 sierpnia - W rocznicę Sierpnia przed bramą HiL odbył się wiec.

31 sierpnia - L. Wałęsa zwrócił się z wezwaniem do załóg o zaprzestanie strajków.

10 września - Na posiedzeniu KKW i MKS z Polski wydano oświadczenie, w którym z zadowoleniem przyjęto propozycję władz podjęcia rozmów. Zwrócono jednak uwagę, że represje, które dotknęły uczestników strajków podważają wiarygodność tej propozycji. W imieniu Małopolski dokument podpisali S. Jurczak (RKS Małopolska) oraz Maciej Mach (KO NSZZ "S" HiL).

10 września - W sądzie wniosek o rejestrację złożył Komitet Założycielski NSZZ "S" Pracowników UJ. Do "S" należało w tym okresie 800 członków. W skład Komitetu Założycielskiego weszli: prof. Franciszek Sławiński, prof. Andrzej Kopf, prof. Ryszard Łużny, prof. Włodzimierz Maciąg, prof. Konrad Rudnicki, dr hab. Jerzy Zdrada ,dr Teresa Dobrowolska, dr Małgorzata Kolenda, dr Jan Mietelski, dr Barbara Niemiec, dr Zofia Radzikowska i dr Jolanta Rokosz.

12 września - Rozpoczął jawną działalność, dotychczas konspiracyjny RKS Małopolska. W jej skład weszły komitety organizacyjne, komitety założycielskie i inne struktury organizacyjne związku. RKS do czasu wyborów związkowych stała się jedyną instancją ponadzakładową w regionie Małopolska. Na jej czele stanął Stefan Jurczak. W skład RKS weszli również: Jerzy Zdrada, Barbara Niemiec, Janusz Lupa, Tadeusz Piekarz, Jacek Smagowicz, Jan Dziadoń (rzecznik prasowy), Cezary Kuleszyński, Albin Janik, Zbigniew Chłap, Jerzy Uczkiewicz, Andrzej Olejnik i Andrzej Dańko oraz przedstawiciele HiL, których ustalono później: Mieczysław Gil, Stanisław Handzlik, Stanisław Zięba i Maciej Mach. Pierwsze zebrania RKS odbywały się w klasztorze oo. Pijarów, a następnie u oo. Dominikanów.

14 września - Wznowiła działalność KZ NSZZ "S" w "Pafawagu" we Wrocławiu. W oświadczeniu napisano, że "Solidarność" nigdy nie przestała istnieć, bo nie została rozwiązana przez swoich członków. Decyzja ta była podyktowana faktem, że wnioski o ponowną rejestrację "S" składane w całej Polsce były przez sądy odrzucane.

15 września - W Magdalence - w trakcie spotkania min. Cz. Kiszczaka z L. Wałęsą ustalano tematy "okrągłego stołu". Strona rządowa odmówiła deklaracji legalizacji "Solidarności".

17 września - VI Pielgrzymka Świata Pracy na Jasną Górę.

19 września - KZ "Solidarność" UJ wystąpiła z wnioskiem rejestracyjnym (akces do "S" zadeklarowało 850 pracowników). W Akademii Górniczo-Hutniczej do Związku należało 500 członków.

19 września - W Zespole Elektrociepłowni Kraków powstał Komitet Organizacyjny NSZZ „Solidarność”. W wydanym oświadczeniu napisano m.in. „Celem komitetu jest odbudowa struktury związkowej NSZZ Solidarność w naszym zakładzie i doprowadzenie do wyłonienia władz związku na drodze demokratycznych wyborów (...). Odbudowa związku pomoże Okrągłemu Stołowi w podjęciu decyzji o wprowadzeniu pluralizmu związkowego w Polsce, do czego mamy pełne prawo zgodnie z Konwencjami nr 87 i 98 Międzynarodowej Organizacji Pracy ratyfikowanymi przez władze PRL w 1957 r. (...)
Legalizacja NSZZ „Solidarność zapewni nam gwarancję wprowadzenia zmian politycznych i gospodarczych potrzebnych dla poprawy losów Polaków. Apelujemy do Dyrekcji Zespołu Elektrociepłowni Kraków o nie utrudnianie nam odbudowy związku w naszym zakładzie.”
W skład komitetu weszli: Jerzy Antosiewicz, Stanisław Chmielewski, Józef Ćwiertnia, Mirosław Cofur, Henryk Dobrowolski, Stanisław Górecki, Wacław Gruszczyński, Zdzisław Grzybowski, Marian Kocot, Adam Kurowski, Mirosław Lasek, Andrzej Paś, Tadeusz Rojkowski, Marian Widuch i Bogdan Wassermann.

19 - 24 września - Doszło do powołania Komitetu Założycielskiego NSZZ "S" w Muzeum Narodowym w Krakowie. W jego skład weszli: Bożena Chmiel, Jan Dreścik, Tadeusz Dziurzyński, Bronisława Gumińska, Bogumiła Haczewska, Teresa Grażyna Jabłońska, Małgorzata Martini, Wacława Milewska, Beata Nowak, Tomasz Polański, Marek Rostworowski, Beata Słotowa, Maria Taszycka, Krystyna Tucholska i Maria Wałach. Do KZ przystąpiło 140 osób.

25 września - Lech Wałęsa uzupełnił skład KKW o przedstawicieli komitetów strajkowych w Gdańsku, Szczecinie, Jastrzębiu, Nowej Hucie i Stalowej Woli. W skład KKW wszedł również przewodniczący Komisji Interwencji i Praworządności Zbigniew Romaszewski.

29 września - TKZ w Kopalni Soli w Wieliczce rozpoczęła działalność (Zbigniew Zarębski, Antoni Chachlica, Marek Stagraczyński, Tadeusz Janisz, Marzena Krzanowska, Piotr Różański i Piotr Malinowski).

30 września - Został podany nowy skład RKS: Stefan Jurczak (przewodniczący), Zbigniew Chłap, Andrzej Dańko, Jan Dziadoń, Mieczysław Gil, Stanisław Handzlik, Albin Janik, Cezary Kuleszyński, Janusz Kutyba, Janusz Lupa, Maciej Mach, Barbara Niemiec, Andrzej Olejnik, Tadeusz Piekarz, Jacek Smagowicz, Jerzy Uczkiewicz, Jerzy Zdrada i Stanisław Zięba. Członkami KKW z ramienia Małopolski byli Stefan Jurczak i Mieczysław Gil.

Wrzesień - Powstał Komitet Założycielski w KZA "Armatura" w Krakowie. W skład Tymczasowej Komisji Zakładowej weszli: Andrzej Dańko, Stanisław Surówka, Olimpia Wiśniewska i Włodzimierz Łukasik.

1 października - Rozpoczął się protest w Walcowni Gorącej HiL skierowany przeciw manipulacjom władz przy organizacji rozmów okrągłego stołu.

5 października - Rozpoczął działalność Komitet Organizacyjny NSZZ "S" w Instytucie Melioracji i Użytków Zielonych w Krakowie (Andrzej Kurzbauer, Stanisław Twardy, Ewa Krzemień). W skład wyłonionego w listopadzie Komitetu Założycielskiego weszli Andrzej Kurzbauer, Stanisław Twardy, Ewa Krzemień, Jolanta Bury, Roman Domagała, Maria Głowska, Stanisław Kasprzak, Stanisław Kopeć, Ewa Kozłowska, Antoni Kuźniar, Ryszard Kwiecień, Andrzej Misztal, Leszek Partyka, Lucyna Partyka, Jacek Pawlik-Dobrowolski, Tadeusz Piestrzyński, Julianna Skrzeczyńska i Karol Szołtysik.

10 października - 31 osób weszło w skład komitetu założycielskiego NSZZ "S" w Andrychowskiej Fabryce Maszyn.

11 października - Wiec studentów w Krakowie bojkotujących Studium Wojskowe. Pochód sprzed Collegium Witkowskiego przeszedł przed budynek Studium na ul. Piastowskiej. Wznoszono okrzyki i malowano napisy. Dwóch uczestników zajść (Paweł Chojnacki i Przemysław Markiewicz) zostało zatrzymanych, a prokurator Zbigniew Wassermann postawił im zarzuty o użycie siły wobec funkcjonariusza publicznego płk. Raduchowskiego (szefa SW UJ). Studentów bronili K. Bachmiński i A. Tarnawski.

24 października - Obradujące w Krakowie Kolegium Rektorów Szkół Wyższych potępiło krakowskich studentów bojkotujących zajęcia w Studium Wojskowym.

26 października - Sąd Pracy w Krakowie utrzymał wypowiedzenia z pracy dla pracowników "Krakbudu" Ryszarda Dobrowolskiego i Ryszarda Orwicza. Zostali zwolnieni z pracy po tym, jak w dniu 1 maja tr. w Lipsku zamiast uczestniczyć w pochodzie pierwszomajowym pili piwo, krytykowali kierownictwo firmy oraz dyskutowali na temat strajków w Polsce. W dniu 6 maja otrzymali wypowiedzenia z pracy za czyn hańbiący dobre imię obywatela PRL.

Październik - Wniosek o rejestrację NSZZ "S" w Sądzie w Krakowie złożył komitet założycielski pracowników Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej w Krakowie.

31 października - Zmarła Maria Sękowa, prokurator. W latach 1980 - 1981 członek KZ NSZZ "S" przy Prokuraturze Wojewódzkiej w Krakowie, członek Regionalnej Komisji Wyborczej NSZZ "S" Małopolska, pomagała represjonowanym hutnikom.

4 listopada - Po raz kolejny został zatrzymany S. Jurczak. Po przewiezieniu go do WUSW w Tarnowie po kilku minutach został zwolniony.

9 listopada - Na zebraniu założycielskim NSZZ "S" Politechniki Krakowskiej podjęto uchwałę popierającą starania L. Wałęsy o legalizację Związku. W tym okresie wnioski o rejestrację NSZZ "S" złożyli już pracownicy AM, AGH, UJ, AE oraz PAN).

10 listopada - Na rok więzienia został skazany za "pomówienie SB" jej były funkcjonariusz Kazimierz Sulka. Aresztowany 13 grudnia 1986 r. pod zarzutem płatnej protekcji i nadużyć, zdecydował się na ujawnienie w więzieniu faktu, że z polecenia swoich przełożonych miał przygotować zamach na zdrowie i życie ks. Adolfa Chojnackiego.

11 listopada - Obchody 70. rocznicy odzyskania Niepodległości obeszły się w Krakowie bez starć z milicją. W innych miastach MO interweniowała.

11 listopada - W Tarnowie w rocznicę odzyskania Niepodległości odbyła się msza św. w kościele oo. Filipinów. Po nabożeństwie pochód z transparentami i wieńcami przeszedł pod Pomnik Nieznanego Żołnierza. Gdy po odśpiewaniu "Boże coś Polskę" uczestnicy uroczystości zaczęli się rozchodzić zostali zaatakowani przez MO i cywilnych SB. Zatrzymano 120 osób, spośród których wiele zostało pobitych. SB nachodziło szkoły ze zdjęciami uczestników uroczystości, próbując ich identyfikować przy pomocy dyrekcji. Kilkanaście osób otrzymało wezwania na kolegia, m.in. Grzegorz Syrek, Stanisław Drąg, Andrzej Fenrych, Andrzej Migała, Andrzej Franczyk, Marek Migała, Leonard Łącki, Marian Pamuła, Paweł Franczyk, Izabela Pilas, Wacław Gajewski, Karol Krasnodębski oraz Krzysztof Warchoł.

17 listopada - Prokurator Madej z Nowej Huty umorzył postępowanie w sprawie milicjantów Jarosza i Czyżowskiego, którzy pobili pałkami dwóch szóstoklasistów Marcina Kurczynę i Michała Klimkowskiego. Prokurator zakwestionował wyniki obdukcji. Pełnomocnik chłopców, mec. A. Buczkowski wniósł zażalenie na decyzję prokuratora.

21 listopada - Rozwiązana został Tajna Komisja Robotnicza Hutników. W trakcie siódmej rocznicy poświęcenia sztandaru ujawnił się jej skład: Józef Bobola, Adam Czechowski, Jan Kądziołka, Bolesław Kozłowski, Józef Krężołek, Tadeusz Legutko, Maciej Mach, Wiesław Mazurkiewicz i Marek Szczupak.

21 listopada - W Tarnowie funkcjonariusze MO i SB pobili działacza "S" Bogdana Macha. W wyniku pobicia doznał pęknięcia szczęki, stracił cztery zęby oraz doznał licznych obrażeń.

25 listopada - Zmarł adwokat Jerzy Kurcyusz, współpracownik Paragrafu.

30 listopada - Telewizyjna dyskusja L. Wałęsy z przewodniczącym OPZZ Alfredem Miodowiczem. Badania opinii publicznej wskazują, że Wałęsa "wygrał" w dyskusji - takie zdanie wyraża 63,8% respondentów.

18 grudnia - Powstał Komitet Obywatelski przy Przewodniczącym "Solidarności", w jego skład weszło 119 osób.

18 grudnia - Podczas powrotu do domu zostali pobici pracownicy naukowi Instytutu Filologii Polskiej UJ - Jolanta Antas i Stanisław Balbus. Stojący obok zdarzenia radiowóz odjechał, gdy poszkodowani wzywali pomocy. Na komendzie milicji nie chciano do protokołu wpisać tego incydentu.

29 grudnia - Przed Sądem Najwyższym w Warszawie odbyła się rozprawa rewizyjna w sprawie rejestracji NSZZ "Solidarność" Pracowników UJ. Wzięli w niej udział członkowie Komitetu Założycielskiego - T. Dobrowolska, M. Kolenda, W. Maciąg, J. Mietelski, B. Niemiec, Z. Radzikowska, J. Rokosz i J. Zdrada wraz z pełnomocnikiem K. Bachmińskim. Sąd oddalił rewizję wyroku, nie zgodził się również na skierowanie pytania do Trybunału Konstytucyjnego odnośnie zgodności art. 60 ust. 3 ustawy o związkach zawodowych z art. 84 Konstytucji.